Бұл өрнек мағынасы жағынан зигзагқа, яғни ирекке жақын. Ол қазақтың сәндік-қолданбалы өнеріндегі көптеген бұйымдардың ою-өрнек композицияларын жиектеуде қолданылады. Графикалық тұрғыдан толқынға ұқсас ирек сызықтардан тұрады және суды, құнарлылықты, тазалықты, шексіздікті, тіршілік көзін білдіреді.

Бұл мотив әлемдік мәдениетте де кең таралған. Ол суға және жалпы су көздеріне табыну түсінігімен байланысты әмбебап белгі болып саналады. Архаикалық және дәстүрлі мәдениеттерде су әлемнің бастапқы негізі ретінде қабылданып, сакралды субстанция ретінде жоғарғы құдайлармен семантикалық тұрғыдан сабақтастырылады. Мысалы, авесталық дәстүрде Анахита — қасиетті сулардың құдайы, ал Харватат — су әлемінің қамқоршы періштесі.

«Су» өрнегі әлемдік өнерде әртүрлі пішінде және түрлі көркемдік конфигурацияларда кездеседі. Алайда көбінесе ол өзінің қызметтік сипаты жағынан ою-өрнек композициясын аяқтап, бос кеңістіктерді толтырып, сол арқылы көркем баяндаудың әсерін күшейтеді.