«Түнгі көрініс» («Ночное»). Техникасы: Тондалған қағаз, ақ және қара линер. Өлшемі: 55 × 45 см. Жасалған жылы: 2025 ж.
Марлан Нысанбаев
Бұл шығарма балалық шаққа, ауыл өміріне және жылқыларды түнде жаю дәстүріне арналған лирикалық-естелік сипаттағы графикалық композиция болып табылады. Композицияның ортасында ашық аспан астында алаудың маңына жиналған бір топ ауыл баласы бейнеленген. Оттың жарығы шығарманың басты композициялық әрі мағыналық өзегіне айналып, балалардың жүзін нұрландырады, оларды бір ортаға топтастырып, өзара сенім, жылылық пен достық атмосферасын қалыптастырады.Шығарманың сюжеті жасөспірімдердің жаз мезгілінде, әсіресе мектеп демалысы кезінде, ересектерге көмектесіп, жылқыларды түнде бағып жүрген шақтарын еске түсіруге негізделген. Күндіз бұл жылқылар кеңшарда пайдаланылған: оларды арба мен күймеге жеккен, салт мінген және ауыл шаруашылығы еңбегінің маңызды бөлігі болған. Сондықтан балалардың түнгі кезекшілігі жай ғана ойын немесе қызықты оқиға емес, үлкен жауапкершілік ретінде қабылданған.Алдыңғы планда алаудың айналасына жайғасқан балалар бейнеленген. Бұл көрініс балалық шақтың ерекше әлемін ашады, күлге піскен картоп, қара нан, пияз, тұз, флягадағы бұлақ суы, алау басындағы қызықты әңгімелер мен әзіл-қалжыңдар. Суретші тұрмыстық көріністі ғана емес, қуаныш, еркіндік және ішкі бірлік сезімін бейнелейді. Мұнда түннің өзі ғана емес, қарапайым дүниелердің үлкен қуанышқа айналған балалық кезеңнің рухы ерекше маңызды.Алыс көріністе тынық су беті, ай сәулесі, ағаштардың сұлбасы және жайылып жүрген жылқылар көрінеді. Бұл элементтер тыныштықты, кең даланың кеңдігін және табиғатпен үйлесімді өмір сүру сезімін жеткізеді. Түнгі кеңістік қорқынышты емес, керісінше, жұмсақ сәулеге, үмітке және ауыл балалығының поэтикалық көңіл күйіне толы.Шығарманың графикалық тілі ақ пен қараның контрасына, қанық штрихтауға және әсерлі жарық-көлеңке шешіміне негізделген. Әсіресе алаудың жарқыраған сәулесі түнгі пейзаждың қою қараңғылығымен қарама-қарсы қойылып, ерекше айқын көрінеді. Соның нәтижесінде шығарма кинематографиялық әсерге ие болып, көрермен өзін алау басындағы тыныш әңгімеге қатысып отырғандай сезінеді.Бұл туындыны ауылдағы балалық шақтың, достықтың, еңбектің және алғашқы дербес жауапкершіліктің көркем естелігі ретінде бағалауға болады. Мұнда автордың жеке естелігі ауыл өмірінің тұтас бір дәуірінің көркем бейнесімен астасады. Сол кезеңде ауыл тіршілігі жылқымен, табиғатпен, ұжымдық еңбекпен және қарапайым адами қуаныштармен тығыз байланыста болған.