«Ыдыс», 2010 ж. Фаянс, глазурь
Кожахметов Решат
Бұл туындыны архаикалық пішінді жаңаша пайымдаудың көркем үлгісі ретінде қарастыруға болады. Көркем мәдениетте кез келген ыдыс қабылдаушы әйел бастауын, яғни Ұлы Ананың құрсағын бейнелейтін әмбебап символ болып саналады.Пішіннің пластикалық шешімі автордың классикалық симметрия мен мінсіз тегіс беттен саналы түрде бас тартқанын көрсетеді.Шығармада ою-өрнектік шешім ерекше маңызға ие. Қайталанып отыратын спираль тәрізді мотивтер беткі қабаттың ырғақтық құрылымын қалыптастырып, туындының маңызды семиотикалық коды қызметін атқарады. Спираль – шексіздік, уақыттың циклділігі, қозғалыс және өмірдің үздіксіздігі идеяларымен байланысты ежелгі әмбебап символдардың бірі. Осы тұрғыдан алғанда, ою-өрнек тек сәндік қызмет атқарумен шектелмей, мәңгілік айналым мен мәдени сабақтастық тұжырымдамасының көрнекі бейнесіне айналады.Көгілдір, көк және ақ түстердің үйлесіміне негізделген түстік шешім Орталық Азия керамикасының дәстүрлерімен сабақтастықты күшейтеді. Бұл дәстүрде су мен аспан түстері тазарудың, үйлесімнің және адамның ғарышпен байланысының символы ретінде қабылданады.
Дереккөз: «Қазақ өнері», 5-том. Алматы, 2013