Түскиіз, 2017. К. Жаңғұтты
– «Әлем осі». 2010 ж. Киіз, киіз басу. • Фото С. Сураганова
Таписсерия боялмаған жүннен ылғалды жүнмен илеу (мокрое валяние) және арт-протис (иглопробивной техника) әдісімен жасалған.Қою және ашық түсті табиғи киіздің үйлесімі өзіндік декоративті акцент ретінде көрінеді. Фонның тығыздығы, жеңілдік пен ауа қабаттылығы, пористілігі және одан «өсіп шыққан» өрнектің аздаған көлемділігі композицияда қарама-қарсы бинарлық құрылымды ұйымдастырады.Таписсерия кеңістігі композициялық тұрғыда ырғақты қатарлар арқылы көрсетілген, олар өрнектелген мотив – бұлбұл бейнесі емес, ежелгі күн культіне сілтеме жасайтын кері қарай ұмтылған бұғы бейнесі арқылы түзіледі. Қайталаған мотив раппорттың ырғақтығы мен үздіксіздігі арқылы символикалық шеруді алға қарай жүргізгендей иллюзия туғызады.Жиектің жоқтығы, композицияның ашықтығы және сәнді назар аудартпайтын шеті мотивтің көлденең бойдағы дамуын бейнелеуге мүмкіндік береді, оны далалық өмірдің метафорасы ретінде қарастыруға болады, мұнда ырғақ, циклдылық және қозғалыс негізгі категориялар ретінде көрініс табады.