Қазақ шайы, 2017 ж. Кенеп, майлы бояу. Суретшінің жеке мұрағатынан.
Абдалиева Акжана
Композицияның орталығында абсолютті тыныштық пен ішкі қанағат күйіне бөленген ер адам бейнеленген. Ол басын сәл шалқайта отырып, кеседен шай ішуде, сол сәттің рақатына толықтай беріліп кеткендей әсер қалдырады. Кейіпкердің бейнесі кескіндемелік кеңістіктің едәуір бөлігін алып жатқандықтан, күнделікті шай ішу көрінісі символдық мағынаға ие болады. Суретші әрекеттің өзінен гөрі адамның рухани тыныштығы мен жан дүниесінің үйлесімін алдыңғы қатарға шығарады.Шығарманың кеңістігі сәндік және шартты сипатта құрылған. Кейіпкер ою-өрнекпен безендірілген текемет үстінде отыр, ал оны қоршаған орта экспрессивті жасыл қылқалам іздерімен берілген қалың шөп бейнелерімен толықтырылған. Фон ою-өрнектік жазықтық ретінде қызмет етіп, кейіпкер бейнесі сол кеңістікке табиғи түрде кіріктірілген.Туындының басты көркемдік ерекшеліктерінің бірі – ою-өрнек жүйесі. Өрнектер кейіпкердің киімінде, кілемнің фактурасында және интерьердің сәндік элементтерінде кеңінен көрініс тапқан. Бұл жерде ою-өрнек тек декоративтік қызмет атқармай, мәдени код ретінде әрекет етеді. Ол ұлттық дүниетанымды, тұрмыс салтын және дәстүрлі құндылықтарды бейнелейтін маңызды таңбалық жүйеге айналған.Осылайша шығарма адамның күнделікті өмірдегі қарапайым сәттерден қуаныш таба білуін, тұрмыстық рәсімдер арқылы өмірдің мәні мен толықтығын сезінуін дәріптейтін көркемдік гимн ретінде қабылданады. Шай ішу рәсімі мұнда тек тұрмыстық әрекет емес, ішкі үйлесімге, тыныштыққа және өмірдің әр сәтін бағалауға үндейтін философиялық метафораға айналған.