Қоржын, 1950
1950-жылдар. Қызылорда облысы. Жүн, тоқу. Қазақстан Республикасы Мемлекеттік өнер музейі (Әбілхан Қастеев атындағы) коллекциясы.
«Қоржын — ортаңғы бөлігі (тұтқасы) арқылы жалғасқан, екі симметриялы қалтасы бар дәстүрлі қап. Ол заттарды тасымалдау және сақтау үшін қолданылған, ер-тоқымға немесе түйе теңіне бекітілетін болған.Бұл үлгі жүн жіптен тоқу техникасымен жасалған. Ою-өрнегі, әдетте, қоржынның екі «қанатының» симметриялық принципіне негізделіп құрылады. Композициясы нақты геометриялық пішіндерімен ерекшеленеді: ромб тәріздес гүлді өрнектер (розеткалар), түрлі геометриялық элементтер, ирек және жолақ түріндегі мотивтер қолданылған. Түстер гаммасы дәстүрлі түрде қарама-қайшы (контраст) келеді, мұнда қызыл түс басым болып, қара, ақ, көк немесе жасыл реңктермен үйлесім тапқан.Қазақ мәдениетінде қоржын — молшылықтың, қонақжайлылықтың және отбасылық берекенің нышаны болып табылады».