Қазақстанның дәстүрлі және қазіргі заманғы өнері

Қазақстанның көркем мұрасына виртуалды саяхат

Бұл веб-галерея Қазақстанның бай көркемдік мұрасын және қазіргі өнердегі шығармашылық бағыттардың алуан түрлілігін таныстырады. Галереяда ұлттық дәстүрлерді жалғастыратын, сондай-ақ қазіргі заманғы өнер үдерістерін көрсететін туындылар ұсынылған.

Виртуалды көрмеге ұлттық бейнелерге, рәміздерге және мәдени сюжеттерге негізделген шығармалар енгізілген. Сонымен қатар мұнда Қазақстанның мәдени мұрасын заманауи көркемдік тәсілдер, жаңа бейнелеу құралдары мен технологиялар арқылы жаңаша түсіндіретін қазіргі суретшілердің еңбектері де қамтылған.

Ұсынылған шығармалар дәстүрлі өнер мен қазіргі өнердің өзара байланысын көрсетеді. Олар ұлттық дүниетанымды, мәдени бірегейлікті және халқымыздың рухани құндылықтарын тереңірек түсінуге мүмкіндік береді. Бұл материалдар арқылы тарихи-мәдени мұраның қазіргі көркемдік тәжірибеде қалай жалғасып, жаңа мазмұнмен дамып жатқанын көруге болады.

Веб-галерея Қазақстанның көркем мұрасын кеңінен насихаттауға бағытталған. Оның басты мақсаты — өнер туындыларын көпшілікке қолжетімді ету, сондай-ақ кең аудиторияның отандық мәдениет пен өнерге деген қызығушылығын арттыру.

«Умайдың бейнесі: Өткен – Болашақ». 2015. Аралас техника.

Әбілқайыр Ақмарал

Композиция «өткен шақ – болашақ» диалектикалық бинарлығы қағидатына негізделген. Алайда бұл екі таңбалық жүйе бір-біріне қарама-қарсы қойылмайды, керісінше, ортақ семантикалық кеңістіктің құрамдас бөліктері ретінде көрініс табады. Осы тұрғыдан алғанда көшпелі мәдениеттің кодтары – түйелер, киіз үйлер, ою-өрнектер – футуристік қала бейнесімен қақтығысқа түспейді, қайта бір мәдени модельдің әртүрлі қабаттары ретінде қатар өмір сүреді.Композицияның орталық бейнесі – Умай ана уақыттың медиаторы қызметін атқарады. Оның көздері жұмулы алтын түсті бетпердесі образды нақты тарихи кезеңмен байланыстырудан арылтып, архетиптік деңгейге көтереді. Осы мағынада Умай өткенге де, болашаққа да бағытталмаған; ол уақыттың үздіксіз әрі тұтас үдеріс ретіндегі мәнін бейнелейді. Мұндай шешім шығарманы уақытты мифологиялық тұрғыдан қабылдау дәстүрімен жақындастырады. Берілген контексте Умай мәдени константа, яғни жүйенің өзгермейтін архетиптік элементі ретінде көрінеді. Визуалды семиотика тұрғысынан ол шығарманың мағыналық кеңістігінің тұтастығын қамтамасыз ететін «тұрақты таңба» қызметін атқарады. Осылайша Умай бейнесі дәстүр мен жаңашылдықты, өткен мен келешекті байланыстыратын әмбебап символ ретінде көрініс тауып, туындының негізгі идеялық өзегін қалыптастырады.