Көктем, 2024 жыл. Алюминий.
Алибек Мерген
Бұл шығармада адам денесінің пластикасы пішіннің конструктивтік ашықтығы және органикалық трансформация қағидаларымен ұштасқан фигуративтік композиция жүзеге асырылған. Алюминий материалының қолданылуы құрылымның кеңістіктік ашықтығы мен көрнекі жеңілдігін қамтамасыз етіп, сонымен қатар силуэттің тұрақтылығы мен композициялық құрылыстың айқындылығын сақтауға мүмкіндік береді.Адам бейнесі тұтас көлем ретінде емес, бір-бірімен қиылысқан металл элементтерінен құралған қаңқалық құрылым түрінде шешілген. Мұндай көркемдік тәсіл негізгі назарды материалдық көлемнен кеңістікке аударады. Нәтижесінде бос кеңістіктер мүсіннің пластикалық тілінің ажырамас әрі тең құқылы бөлігіне айналады. Құрылымның ішінде өсімдік өркендерін еске түсіретін органикалық пішіндер дамып, адам тұлғасы табиғаттың үздіксіз даму үдерісінің бір бөлшегі ретінде қабылданады.Тік бағытта созылған композиция ашық қимылдың динамикасына негізделген. Дене сәл артқа шалқайып, қолдары екі жаққа жайылған, ал жоғары көтерілген бас мүсіннің ішкі серпілісін және жоғары ұмтылысын айқындай түседі. Мұндай пластикалық шешім еркіндік пен рухани жаңғыру сезімін туғызады. Сонымен бірге дененің ашық құрылымы материалдық қабық пен ішкі бос кеңістік арасындағы қарама-қайшылықты көрсетіп, мүсін ішіндегі кеңістікті көркемдік бейнелеудің маңызды құрамдас бөлігіне айналдырады.Шығармада фактуралық шешім ерекше рөл атқарады. Тегіс металл беттері рельефті, биоморфтық сипаттағы элементтермен үйлесіп, жарықтың мүсін пластикасымен белсенді әрекеттесуіне мүмкіндік береді. Көру бұрышы өзгерген сайын туындының қабылдануы да өзгеріп, конструктивтік нақтылықтан табиғи әрі тірі қозғалыс әсеріне ауысып отырады.Шығарманың мазмұндық идеясы жаңару, өсу және тіршіліктің үздіксіз өзгеруі ұғымдарымен байланысты. Табиғи пішіндермен астасып, өсіп келе жатқандай әсер қалдыратын адам бейнесі адам мен табиғаттың бірлігін, өмірдің циклдік сипатын және ішкі рухани жаңғыруды бейнелейтін метафора ретінде түсіндіріледі. Осы тұрғыдан алғанда, «Көктем» атауы тек жыл мезгілін ғана білдірмейді, ол өтпелі кезеңді, жаңаруды және рухани оянуды білдіретін терең философиялық мағынаға ие болады.Жалпы алғанда, шығарма Қазақстанның заманауи мүсін өнеріне тән ерекшеліктерді айқын көрсетеді. Онда фигуративтік бастау, абстрактілі пластика элементтері және пішінді ұйымдастырудың конструктивтік қағидалары өзара үйлесім тапқан. Мүсін тек көлемді көркем нысан ретінде ғана емес, табиғат, адам және оның ішкі рухани әлемі арасындағы күрделі байланыстарды бейнелейтін кеңістіктік метафора ретінде де қабылданады.