Сәукеле (қалыңдықтың бас киімі), 2013 ж., күміс, алтын жалату, ақық (сердолик), маржан, бұлғын терісі, велюр; қалыптау (штамп), филигрань.Ә. Қастеев атындағы Қазақстан Республикасы Ұлттық өнер музейі.
Даубаев Естай
Бұл бұйым дәстүрлі қазақтың қалыңдық бас киімі – сәукеленің канондық құрылымы сақтала отырып, заманауи авторлық шығармашылық тұрғысынан жаңаша интерпретацияланған үлгісі болып табылады. Оның құрылымы ұзынша конус тәрізді пішінімен ерекшеленіп, композицияның тік бағытын айқындайды және қалыңдықтың жаңа әлеуметтік мәртебеге өту кезеңін бейнелейді. Төменгі бөлігі тоқыма салпыншақтармен және аң терісінен жасалған жиекпен толықтырылған, бұл бұйымның композициялық тұтастығын қамтамасыз етеді.Пішіндік шешімі қатты қаңқа мен жұмсақ тоқыма элементтердің үйлесіміне негізделген. Мұндай материалдық контраст бұйымның пластикалық әсерін күшейтіп, көркемдік мәнерлілігін арттырады. Сыртқы беті қалыптау және филигрань техникасында орындалған металл қапсырмалармен молынан безендірілген. Сонымен қатар ақық (сердолик) пен маржан тастары қондырылып, сәндік композицияның көркемдік әсері күшейтілген. Ою-өрнек құрылымы фриздік сипатқа ие болып, ярустық қағида бойынша жүйеленген.Семиотикалық тұрғыдан бұйым дәстүрлі дүниетанымның негізгі рәміздерін бейнелейді. Тік бағыт киелі әлемге ұмтылудың, рухани көтерілу осінің белгісі ретінде түсіндірілсе, ақық (сердолик) пен маржан тастарының қолданылуы қорғаныштық-магиялық қызметті меңзейді. Салпыншақ элементтер бұйымға қозғалыс әсерін беріп, өмірдің жаңа кезеңіне өту идеясын бейнелейді.Заманауи зергерлік өнер контексінде бұл шығарма этномодернизм бағытының көрінісі болып табылады. Мұнда дәстүрлі пішін сол қалпында көшірілмей, сәндік байлығы мен материалдық-көркемдік мүмкіндіктері күшейтіле отырып, шығармашылық тұрғыдан қайта пайымдалған. Осы тұрғыдан сәукеле этнографиялық мұра үлгісі ғана емес, мәдени жады мен ұлттық бірегейлікті танытатын дербес көркемдік нысан ретінде көрініс табады.