Көне жүзіктің көшірмесі (Батыс Қазақстан зергерлік дәстүрі), күміс, ақық (сердолик); құю, түйіршіктеу (зернь), сымкәптеу (скань), оймыштау, қаралау (чернь). Дереккөз: автордың Instagram парақшасы — @esengaziev_jewellery.kz.
Есенгазиев Алтынбек
Дәстүрлі жүзіктің реконструкциясы Батыс Қазақстан зергерлік мектебінің көркемдік дәстүрінде орындалып, көлемді пішінімен және айқын ерекшеленген жоғарғы бөлігімен сипатталады. Композицияның негізгі өзегін бұйымның пластикалық құрылымында жетекші орын алатын сопақша медальон құрайды.Композициялық шешім тұтас шығыршық пен көпдеңгейлі ұйымдастырылған жоғарғы бөліктің үйлесіміне негізделген. Сопақша орталық алаң түйіршіктеу (зернь) техникасында орындалған ою-өрнекпен безендіріліп, ақық (сердолик) тасымен толықтырылған. Жүзіктің бүйір беттері геометриялық және өсімдік тектес өрнектерден құралған сәндік белдеулермен байытылғандықтан, бұйымның бетінде тұтас әрі қанық сәндік құрылым қалыптасады. Қаралау (чернь) техникасының қолданылуы фон мен бедерлі өрнек арасындағы графикалық контрастты күшейтіп, ою-өрнектің көркемдік мәнерлілігін айқындай түседі.Жүзіктің көркемдік-бейнелік жүйесі дәстүрлі дүниетанымдағы әлеуметтік мәртебе, жеке болмыс және мәдени ортаға тиесілік ұғымдарымен сабақтасады. Бұл тұрғыда ақық (сердолик) қорғаныш пен өмірлік қуаттың символы ретіндегі маңызын сақтаса, ою-өрнектік жүйе үйлесімді әрі реттелген әлем туралы түсінікті бейнелейді. Көне пішінге қайта жүгіну зергерлік мұраның сабақтастығы мен тарихи дәстүрдің сақталуы идеясын күшейтеді.Автор тарихи әшекейге тән негізгі көркемдік белгілерді сақтай отырып, оларды заманауи техникалық және сәндік орындау деңгейіне бейімдеген. Соның нәтижесінде жүзік тарихи зергерлік мәдениет пен қазіргі авторлық шығармашылық тәжірибені өзара байланыстыратын көркемдік туынды ретінде қабылданады.