«Қызыл матрешка» (Алматы), 2025 ж., ағаш, көркем жазу.
Темірғалиева Мадина
Бұл шығармада дәстүрлі матрешка пішіні Қазақстанның сәндік мәдениетінің элементтерін кеңінен енгізуге негіз болған көркемдік тәжірибе ретінде қарастырылады. Автор бірінің ішіне бірі орналасатын қуыршақтар қағидасын және олардың дөңгелек пластикалық пішінін сақтай отырып, таныс бейнені жергілікті ою-өрнектік және символдық мотивтер арқылы жаңаша пайымдайды.Композиция модульдік қағида бойынша ұйымдастырылған. Бірінің ішіне бірі орналасқан мүсіншелердің көлемінің біртіндеп кішіреюі ішкі кеңістіктік иерархияны қалыптастырып, пішіннің ырғақты қайталану әсерін күшейтеді. Сонымен бірге автор негізгі назарды нысанның конструкциясына емес, оның беткі қабатының сәндік көркемдік өңделуіне аударады. Соның нәтижесінде бұйым мәдени ассоциацияларды жеткізетін жарқын көркемдік нысанға айналады.Полихромды көркем жазу қызыл, көк және алтын түстес реңктердің үйлесіміне негізделген бай түстік гаммасымен ерекшеленеді. Бұл шығармада түс тек сәндік қызмет атқарып қана қоймай, композицияның көркемдік құрылымын ұйымдастыратын маңызды құрал ретінде көрінеді. Қазақтың дәстүрлі ою-өрнегінен бастау алатын сәндік элементтер кейіпкердің киімі мен дене пішінінің беткі қабатына табиғи түрде кіріктірілген. Соның нәтижесінде матрешка бейнесі жаңа мәдени мазмұнға ие болады. Кейіпкердің жүзі жалпыланған әрі стильдендірілген түрде шешіліп, шығарманың заманауи сәндік-қолданбалы өнерге тән сипатын айқындай түседі.Бұл туынды кірме пішіннің жаңа көркемдік ортада мәдени трансформацияға ұшырап, жаңаша бейімделуінің жарқын үлгісі ретінде қарастырылуы мүмкін. Автор матрешканың дәстүрлі бейнесін дәлме-дәл қайталамай, оны әртүрлі сәндік жүйелерді біріктіретін гибридті көркемдік нысан жасауға негіз етіп алған. Осы арқылы шығарма қазіргі өнерге тән мәдени кодтардың өзара сұхбаты мен орныққан заттық пішіндерді заманауи сәндік тәжірибе тұрғысынан қайта пайымдау үрдісін айқын көрсетеді.