Сәндік композиция, ағаш, сүйек, тері, металл; аралас техника.
Шоқпаров Даулет
Бұл шығарманың архаикалық сипаты ағаш, тері, сүйек және металдың біртұтас материалдық-пластикалық жүйеге біріктірілуі арқылы қалыптасқан. Композиция көшпелі мәдениеттің киелі нысандарын еске түсіретін шартты рәсімдік кеңістік ретінде ұйымдастырылған. Мұнда әрбір материал өзіне тән фактуралық және символдық ерекшелігін сақтай отырып, біртұтас көркемдік бейненің ажырамас бөлігіне айналады.Ағаштан жасалған жақтаулы құрылым композицияның шекарасын белгілеп, өзіндік киелі кеңістіктің қаңқасы қызметін атқарады. Ішкі бөлігі керілген былғары бет арқылы ұйымдастырылып, оған графикалық таңбалар, шартты антропоморфтық бейнелер және көне түркі петроглифтері мен бақсылық бейнелеу дәстүрін еске түсіретін символдық элементтер орналастырылған. Соның нәтижесінде шығарма жай ғана сәндік жазықтық емес, мәдени мағынасы кодталған көркемдік мәтін ретінде қабылданады.Шығармада әртүрлі материалдардың фактуралық үйлесімі ерекше маңызға ие. Терінің кедір-бұдыр беті, ағаштың табиғи жылы құрылымы және сүйек қондырмаларының ашық түсті пластикасы күрделі көрнекі әрі тактильдік орта қалыптастырып, нысанның архаикалық сипаты мен материалдық шынайылығын күшейтеді. Арқанмен байланыстырылған бөлшектер мен салпыншақты элементтер қолмен құрастыру тәсілін айқындап, көшпелі тұрмысқа тән дәстүрлі технологияларды еске салады.Металл бөлшектер композицияның кеңістігін ұйымдастыратын ырғақтық акценттер ретінде қызмет атқарып, оның конструкциялық кернеуін күшейтеді. Олардың қолданылуы табиғи материалдар мен өңделген металдың арасындағы көркемдік қарама-қарсылықты айқындап, туындының көпқабатты көркемдік мазмұнын тереңдете түседі.Шығарманың пластикалық тілі сәндік-қолданбалы өнердің, этнодизайнның және contemporary art бағыттарының тоғысқан тұсында қалыптасқан. Автор көшпелі мәдениетке тән архетиптік рәміздерді этнографиялық дерек ретінде емес, қазіргі заманғы көркемдік кеңістікте жаңа мағынаға ие бола алатын бейнелер жүйесі ретінде қарастырады.Бұл туынды Қазақстанның заманауи өнеріне тән көне пластикалық үлгілерді дәстүрлі табиғи материалдар, фактуралық мәнерлілік және символдық ойлау арқылы қайта жаңғырту мен көркемдік тұрғыдан қайта пайымдау үрдісін айқын бейнелейді.