Тоқу, жүн, ши.
Раушан Базарбаева
Бұл панно – дәстүрлі қазақ тоқыма өнері конструктивизм мен минимализм эстетикасы арқылы жаңаша пайымдалған геометриялық абстракцияның үлгісі. Композиция геометриялық пішіндердің өзара байланысы мен ырғақты қайталануына негізделіп, ғарыштық үйлесім мен математикалық тұрғыдан ұйымдастырылған кеңістік әсерін қалыптастырады. Сонымен қатар шығарма табиғат пен Ғаламды біртұтас үйлесімді жүйе ретінде қабылдайтын қазақ дүниетанымымен терең сабақтастықты сақтайды.Композицияның негізін қара және ақ түстердің инверсия қағидаты бойынша орналасқан шеңберлер мен шаршылардың тік тізбегі құрайды. Осындай пішіндердің кезектесуі уақыттың циклдік қозғалысын, Ай фазаларының ауысуын немесе көне күнтізбе құрылымын еске түсіретін көркемдік ырғақ қалыптастырады. Композицияның тік осі Әлем ағашының сакралды моделін немесе жер мен аспанды байланыстыратын символдық өзекті меңзейді.Семиотикалық тұрғыдан шеңбер мен шаршының өзара әрекеттесуі ерекше мәнге ие. Қазақ дәстүрінде шеңбер күннің, шаңырақтың және ғарыштың мәңгілік қозғалысының белгісі болса, шаршы тұрақтылықты, тәртіпті және болмыстың материалдық негізін білдіреді. Олардың кезектесуі рухани және жерлік бастаулар арасындағы тепе-теңдікті бейнелеп, әлем құрылымының көркемдік моделін қалыптастырады.Қара мен ақ түстердің қарама-қарсылығы шығарманың философиялық мазмұнын тереңдете түседі. Монохромды түстік шешім жарық пен қараңғылықтың, күн мен түннің, өмір мен тыныштықтың өзара байланысына негізделген әлемнің дуалистік табиғатын айқындайды.