Алматыдағы Неке сарайы. Ашық дереккөздерден.
Алматыдағы Неке сарайы (1987 ж., сәулетшілері В. Л. Ким, А. Д. Кацев, Н. П. Рипинский, инженерлері Ю. Г. Ратушный, В. В. Ким) Қазақстандағы кейінгі кеңестік модернизм кезеңінің қоғамдық сәулет өнерінің ең көрнекті үлгілерінің бірі болып табылады. Ғимарат азаматтық неке қию рәсімдерін өткізуге арналған арнайы кеңістік ретінде жобаланған, бұл оның символдық тұжырымдамасы мен көркемдік тілін айқындады. Сталиндік дәуірдің монументалды қоғамдық құрылыстарынан айырмашылығы, Неке сарайы модернистік сәулеттің ықшам әрі жинақы пішіндеріне сүйенеді. Мұнда негізгі мағыналық жүктемені көлемдік-кеңістіктік композиция, қасбеттердің пластикасы және сәндік элементтер атқарады.Ғимараттың көлемдік-композициялық шешімі нақты геометриялық құрылымға негізделген. Цилиндр түріндегі пішінді зерттеушілер тұтастықтың, шексіздіктің және үйлесімнің символы ретінде түсіндіреді. Шеңбер әлемдік мәдениеттегі ең әмбебап архетиптік белгілердің бірі болып саналады және бірлікті, мәңгілікті, өмірлік циклдің үздіксіздігін білдіреді. Неке сарайының сәулетінде бұл пішін қосымша мағынаға ие болып, отбасы одағын тұйық әрі тұрақты әлеуметтік жүйе ретінде бейнелейтін пластикалық көрініске айналады.Ғимарат қасбеттерінің сәндік безендірілуі ерекше рөл атқарады. Олардың пластикасы қазақтың дәстүрлі халықтық ою-өрнегінің стильдендірілген элементтерін, геометриялық өрімдерді және өсімдік тектес композицияларды қолдануға негізделген. Бұл элементтердің модернистік сәулетке енгізілуі кеңестік Қазақстанға тән дәстүрлі ұлттық символиканы қоғамдық сәулет өнеріне кіріктіру стратегиясын көрсетеді.