«Ұя», 2016 жыл. Кенеп, майлы бояу. Суретшінің жеке мұрағатынан.
Сейсенханұлы Бақыт
«Ұя» картинасы – үй, жады, адамның ішкі әлемі және өмірдегі өз орнын іздеу тақырыптарын қозғайтын философиялық-символдық шығарма. Туынды заттық пішіндердің ықшам әрі әсерлі үйлесімі мен эмоционалдық қуаты жоғары колористикалық шешімі арқылы ерекшеленеді.Композицияның негізгі өзегін бір мезгілде кіреберісті немесе қақпаны еске түсіретін есіктерден құралған құрылым құрайды. Көркемдік дәстүрде есік көпмағыналы символ ретінде қабылданады, ол ішкі және сыртқы әлемнің, өткен мен болашақтың, шынайы болмыс пен рухани кеңістіктің арасындағы шекараны және өтпелі күйді білдіреді. «Ұя» атауы бұл символиканы одан әрі тереңдетіп, оны қорғаныштың, жылулықтың, өмірдің бастау алатын және адам қайта оралатын мекеннің белгісі ретінде танытады.Композицияда арқасымен тұрған суретші бейнесі жалғыздық пен терең ойға шомылу әсерін күшейтеді. Кейіпкер кенепті, терезені немесе жарық көзін елестететін жарық тікбұрышқа қарай бағытталған. Бұл мотив өмір мәнін іздеуді, шығармашылық шабытты немесе рухани танымға ұмтылысты білдіруі мүмкін. Бейнеде нақты даралық белгілердің болмауы оны әмбебап сипатқа көтеріп, көрерменге өзін осы кейіпкермен байланыстыруға мүмкіндік береді.Картинаның колористикалық шешімі жоғары эмоционалдық әсерлілігімен ерекшеленеді. Жылы және қанық түстердің үйлесімі шығарманың философиялық мазмұнын тереңдете отырып, рухани толғаныс пен ішкі күйзеліс сезімдерін жеткізеді. Түстердің контрастылығы мен жарықтың көркем қолданылуы композициядағы символдық элементтердің маңызын арттырып, көрерменнің назарын негізгі идеяларға шоғырландырады.Осылайша шығарма адамның ішкі дүниесі, рухани ізденісі және өз тамырын табуға деген ұмтылысы туралы терең ой қозғайды. «Ұя» бейнесі мұнда тек нақты мекен ұғымын ғана емес, адамның мәдени жадымен, туған жерімен және рухани болмысымен байланысын білдіретін көпқабатты философиялық символ ретінде көрінеді.