«Сұлу», 2024 жыл. Қола. Алматы.
Айдос Тоқтарбекұлы
Композиция тік бағытта созылған әйел бейнесі мен дөңгелек тәрізді символдық пішіннің үйлесімі негізінде құрылған. Дөңгелек шығарманың негізгі құрылымдық элементіне айналып, антропоморфтық бейнемен астаса отырып, туындыға көпқабатты мағыналық сипат береді. Осы арқылы сұлулық қозғалыс, уақыт және өмірдің үздіксіз айналымымен сабақтас философиялық ұғым ретінде ашылады.Әйел тұлғасы жинақталған әрі стильдендірілген түрде берілген. Созылыңқы дене бітімі мен биік бас киімі образдың тік бағыттағы құрылымын күшейтіп, оны көне пластикалық дәстүрлермен және этномәдени көркемдік қағидалармен үндестіреді. Анатомиялық бөлшектердің әдейі ықшамдалуы әйел бейнесін нақты портреттен гөрі үйлесімділік пен ішкі рухани тұтастықтың символы ретінде қабылдауға мүмкіндік береді.Композицияның төменгі бөлігіндегі дөңгелек бір мезгілде әрі конструктивтік, әрі мағыналық қызмет атқарады. Ол бүкіл құрылымның пластикалық ырғағын қалыптастырып, қозғалыстың, тағдырдың және мәңгілік айналымның белгісі ретінде көрінеді. Осы арқылы «сұлу» бейнесі тұрмыстық сипаттан жоғары көтеріліп, терең философиялық мазмұнға ие болады.Қоланың беткі қабатында мүсіндеу мен құю үдерісінің іздері сақталғандықтан, пішін табиғи әрі жанды әсер қалдырады. Тегіс және кедір-бұдыр бөліктердің өзара алмасуы жарықтың көркемдік әсерін күшейтіп, пластиканың көрнекі серпінділігін арттырады. Әсіресе тұлғаның төменгі бөлігіндегі иілімді сызықтар денені дөңгелек пішінмен табиғи байланыстырып, бүкіл композицияны біртұтас ырғақты силуэтке біріктіреді.Бұл шығармада әйел бейнесі кең мәдени және космологиялық кеңістіктің ажырамас бөлігі ретінде көрінеді. Адам болмысы дүниенің табиғи ырғақтарымен, уақыт ағымымен және өмірдің мәңгілік айналымымен тығыз байланыста қарастырылып, туындының терең философиялық мазмұнын ашады.