Алма, 2024 ж. Қола. Алматы
Тоқтарбек Рахиев
Шығармада алманың табиғи бейнесі символдық кеңістіктік құрылымға айналдырылған. Мұнда көпшілікке таныс пішін өзінің заттық тұтастығынан арылып, пластикалық қаңқа ретінде жаңаша көркемдік шешім тапқан. Сыртқы контур жұмсақ әрі дөңгелек сызықтары арқылы алма бейнесін еске түсіргенімен, негізгі назар композицияның ішкі кеңістігіне аударылған.Тұқымды немесе ұрықты елестететін орталық элемент ішкі құрылымды ұйымдастырып, шығарманы табиғи бейнелеу деңгейінен философиялық метафора дәрежесіне көтереді. Сабағы мен жапырағының тік бағыттағы орналасуы композицияның негізгі өзегін қалыптастырып, барлық бөліктерді бір жүйеге біріктіреді. Бұл құрылым өсу, жаңару және ішкі даму идеясын көркемдік тұрғыдан айқындай түседі.Қоланың беткі қабаты жылтыр және күңгірт өңделген бөліктердің өзара үйлесуі арқылы орындалған. Жарық тегіс беттерге шағылып, мүсін көлемін көрнекі тұрғыдан жандандырады, ал терең ойықтар көлеңкені сақтап, композицияның кеңістіктік тереңдігін күшейтеді.Бұл шығарма Алматы қаласының мәдени және тарихи болмысымен ерекше сабақтасады, өйткені алма бейнесі қаланың маңызды символдарының бірі болып саналады. Дегенмен автор бұл белгіні тура мағынасында бейнелеуден бас тартып, оны өмірдің бастауын, жаңаруды және тіршіліктің үздіксіз жалғасуын білдіретін әмбебап көркемдік символға айналдырған.Ашық пластикалық құрылым көрерменге пішіннің ішкі мазмұнын сезінуге мүмкіндік береді. Соның нәтижесінде табиғи алма бейнесі терең философиялық мәнге ие болып, өмірлік циклдің, үздіксіз дамудың және болашақ мүмкіндіктердің көркемдік метафорасы ретінде қабылданады.