Бедерлі композиция, ағаш; ағаш ою, реңк беру (тонировка).
Бегімбет Темір
Бұл композициядағы бедерлі ағаш оюы дербес пластикалық тілге айналып, сол арқылы автор мифологиялық және символдық бейнелердің күрделі жүйесін қалыптастырады. Шығарма антропоморфтық, зооморфтық және ою-өрнектік элементтердің өзара сабақтасып, ортақ ырғақтық құрылымға біріктірілген біртұтас сәндік кеңістік ретінде ұйымдастырылған.Композицияның орталық бейнесі шартты-эпикалық сипатта беріліп, тұрмыстық нақтылықтан әдейі арылған. Бұл тұлға нақты кейіпкерден гөрі архетиптік бейне немесе ұжымдық мәдени жадының символдық иесі ретінде қабылданады. Оның айналасында толқынды сызықтар, шиыршық тәрізді қозғалыстар және стильдендірілген пішіндер жүйесі өрбіп, кеңістіктің үздіксіз қозғалысы мен ішкі қуатын сезіндіреді.Шығарманың көркемдік мәнерлілігі ағаш фактурасын терең меңгеруге негізделген. Ағаш талшықтарының табиғи бағыты, қашау іздері және реңктің нәзік құбылуы композицияның қалыптасуына белсенді қатысып, оның материалдық байлығын арттырады. Жекелеген бөліктердің жылтыратылуы мен жарық пен көлеңке арасындағы айқын контраст бедердің тереңдігін күшейтіп, пластикалық құрылымның көпқабаттылығын айқындай түседі.Ою-өрнектік жүйе бейнеден бөлек өмір сүрмейді, керісінше композицияның тұтас құрылымына табиғи түрде кіріктірілген. Толқынды ырғақтар мен шартты сәндік мотивтер дәстүрлі түркі ағаш оюының пластикалық ерекшеліктерін заманауи көркемдік стильдеу тәсілдері арқылы жаңаша пайымдап, біртұтас көркемдік кеңістік қалыптастырады. Осы арқылы шығарма этнографиялық сипаттан алыстап, авторлық көркемдік ойды білдіретін дербес туынды дәрежесіне көтеріледі.Мазмұндық тұрғыдан шығарма мәдени жады, эпикалық дүниетаным және дала өркениетіне тән көне символика тақырыптарына арналған. Ежелгі түркілік көркемдік мотивтер мұнда сол қалпында көшірілмей, тарихи дәстүрмен байланысын сақтай отырып, заманауи пластикалық бейнелер жүйесіне айналдырылған.