Атжабу, 1930
1930 жыл. Алматы облысы.Қазақстан Республикасы Орталық мемлекеттік музейі коллекциясы.
«Атжабу — қазақ мәдениетіндегі ат әбзелдерінің ең көне түрлерінің бірі. Көшпелі қоғамда жылқы тек көлік қана емес, сонымен бірге әлеуметтік мәртебенің, жауынгерлік айбын мен еркіндіктің нышаны болған. Сондықтан ат жабдықтарының сәндік безендірілуіне ерекше көңіл бөлінген. Атжабу практикалық қызмет атқарған — аттың сауыры мен бүйірін суықтан, шаң-тозаңнан және ер-тоқымның қажауынан қорғаған. Сонымен қатар, оның айқын көркемдік мәні де болды: атжабулар киізден немесе матадан жасалып, кестемен, құрақпен (аппликация), түкті немесе түксіз тоқу әдісімен безендіріліп, шашақтармен көмкерілген.Бұл жәдігер терме техникасымен орындалған. Негізгі оюы — тұмарша, ал жиектеріне шебер алақұрт өрнегі салынған бау (ызылған таспа) орналастырған».