Композиция, 2024 жыл. Алюминий. Алматы
Әлібек Мерген
Шығарманың пластикалық бейнесі органикалық, антропоморфтық және механикаландырылған элементтердің өзара үйлесуі арқылы қалыптасқан күрделі гибридтік құрылымға негізделген. Мүсін алюминийден орындалғандықтан, композиция сыртқы тұрғыдан ауқымды болғанымен, көрнекі жеңілдігі мен кеңістіктік серпінділігін сақтайды. Материалдың қасиеті авторға конструктивтік нақтылықты беткі қабаттың нәзік детальдарымен ұштастыруға мүмкіндік беріп, пішіннің көпқабаттылығын айқын көрсетеді.Композиция диагональ бағытта дамып, тұрақсыз тепе-теңдік қағидатына құрылған. Бейне кеңістікте теңселіп тұрғандай әсер қалдырып, ішкі серпін мен шиеленіскен қозғалысты сезіндіреді. Негізгі пластикалық екпін жоғарғы бөлікте шоғырланған. Мұнда адам денесін, мүйіз тәрізді табиғи құрылымдарды және механикалық тетіктердің бөлшектерін еске түсіретін элементтер бір-бірімен астасып орналасқан. Төменгі жағындағы созылыңқы тірек композицияны орнықтырып қана қоймай, оның тік бағыттағы дамуын күшейтіп, жоғары өрлеу әсерін туғызады.Шығарманың көркемдік тілі пішіндерді гибридтендіру қағидатына негізделген. Мұнда адам тұлғасы анатомиялық тұтастығын сақтамайды, дене бөлшектеніп, түрленіп, механикалық және биоморфтық элементтермен біріктірілген. Соның нәтижесінде образ тірі ағза мен жасанды түрде құрастырылған нысанның аралығындағы шекарада қабылданады. Осындай пластикалық екіұштылық шығарманың басты көркемдік-экспрессивтік құралына айналған.Алюминийдің беткі фактурасы күрделі көркемдік орта ретінде ұйымдастырылған. Тегіс, жылтыратылған беттер кедір-бұдыр, өңдеу іздері анық байқалатын бөліктермен кезектесіп орналасқан. Бұл әркелкілік композицияның әртүрлі бөліктерден құрастырылғандай әсерін күшейтіп, пішіннің қалыптасу үдерісін айқын көрсетеді. Металл бетіне түскен жарық көлемдердің күрделі құрылымын ашып, мүсінді әр қырынан қараған сайын оның көркемдік бейнесінің өзгеріп отыруына мүмкіндік береді.Шығарманың мазмұны қазіргі әлемнің өзгермелі әрі тұрақсыз табиғаты тақырыбымен сабақтасады. Органикалық және механикалық бастаудың тоғысуы адам өмірінің техногендік ортадағы болмысын бейнелейтін метафора ретінде түсіндіріледі. Мұнда табиғат, адам денесі және технология арасындағы шекаралардың біртіндеп жойылып бара жатқандығы көркемдік тұрғыдан көрсетілген. Композицияның ішкі пластикалық кернеуі табиғилық пен жасандылықтың, биологиялық болмыс пен жасанды құрылымның арасындағы қайшылықты тереңдете түсіп, шығарманың философиялық мазмұнын айқындайды.