«Ақсай ағыны» (фрагмент). 2020 ж. Жүн, киіз басу, тастар.
Бапанова Сауле
«Ақсай ағыны» туындысы табиғи материалдар мәдени және ландшафтық жадының тасымалдаушысы ретінде пайдаланылған заманауи көркем тоқыма өнерінің үлгісі болып табылады. Шығарма тактильдік эстетика мен материалдық символизм қағидаттарына негізделген. Мұнда мағынаны қалыптастыратын негізгі көркемдік құрал ретінде материалдың өз фактурасы қызмет атқарады.Материалдың өзі «жұмсақ – қатты», «уақытша – мәңгілік», «адамдық – табиғи» сияқты семиотикалық қарама-қарсылықтарды қалыптастырады.Композиция көркемдік тұрғыдан Ақсай тау өзенінің бейнесін жүннен жасалған ширатпалардың динамикасы арқылы интерпретациялайды. Олар су ағысының қозғалысын сезіндіріп, табиғи ландшафтты үздіксіз өзгерістегі тірі үдеріс ретінде бейнелейді. Осы тұрғыдан талшықты құрылымға кіріктірілген тастар уақыттың іздері қызметін атқарып, табиғат тарихының өзіндік «архивтік фрагменттеріне», яғни тоқтап қалған қозғалыстың белгісіне айналады.Концептуалдық тұрғыдан «Ақсай ағыны» нақты географиялық кеңістік – Ақсай шатқалын эмоциялық жадының тасымалдаушысы ретінде қарастыратын «мекен рухы» (Genius Loci) идеясымен сабақтасады.